ศุภกร's profiledaoPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
February 13 ความงาม-ความรักความงาม วรกิจ วรเปโม/ ส.3 สิงห์ 45/ ใต้ร่มไทร “ความงาม” ในทัศนะของพระพุทธศาสนา เพ่งเอาความงามที่เกิดจาก “ธรรม” คือธาตุแห่งความเป็นทั้งปวง ทั้งที่เป็นรูปธรรมและนามธรรม ความงามทั้งรูปและนามนั้น มีสภาวะเป็นของดั้งเดิม มีอยู่แล้วอย่างนั้นเอง (ฐิตา ว สา ธาตุ) การเข้าไปเกี่ยวข้องรับรู้กับสิ่งที่เป็นรูปและนามนั้น ขึ้นอยู่กับสภาวะจิตที่เคลื่อนเปลี่ยนในขณะนั้นๆ ดังนั้น “ความงาม” ในทัศนะพุทธ น่าจะอยู่ที่กระบวนการรับรู้ของจิตและวัตถุที่กระทบ วัตถุธรรม ทั้งที่เป็นตามธรรมชาติและที่มนุษย์ปรุงแต่งขึ้น เป็นธาตุที่มีความงามตามสภาวะธรรม จิตธรรม เป็นธรรมชาติภายในที่มีสภาพเคลื่อนเปลี่ยนไว และปรุงแต่งความรู้สึกนึกคิด ผัสสธรรม คือตัวกลางที่ทำการให้วัตถุกับจิตสัมพัทธ์กัน ดังนั้น การกระทบกันระหว่างอายตนะภายนอกกับอายตนะภายใน คือขั้นตอนของการรับรู้ ความงาม ความไม่งามของมนุษย์ กล่าวถึงที่สุดแล้ว การจะรู้ว่า “ความงาม” ได้เกิดขึ้นแล้วนั้น จึงขึ้นอยู่กับการรับรู้ของแต่ละปัจเจกที่จะมีวิญญาณแห่งการรับรู้ในระดับใดบ้าง ความงาม คือสิ่งที่ดำรงอยู่แล้วอย่างนั้น ทั้งภายในและภายนอก เป็นธรรมธาตุ เป็นธรรมนิยาม เป็นธรรมสัจจะ พระพุทธองค์ ตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย เธอจงกล่าวธรรม ให้งดงามในเบื้องต้น ให้งดงามในท่ามกลาง และให้งดงามในที่สุด พระนิพพาน ก็เป็นความงาม คือความงดงาม ความดีงาม ความชื่นบาน และคือ ค ว า ม ส ง บ สุ ข. Comments (2)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://suphakara.spaces.live.com/blog/cns!57DCDCC13D9456FE!193.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
